چه خواهي کرد؟

چه خواهي کرد؟

وقتي،

 تبسم درلبانت

                   دروغي ست ، بزرگ.

وعشق، مانندسکه هاي عهددقيانوس

                                           بي رواج.

چه خواهي کرد؟

وقتي ،

 بال گشودن

                   - درآسمان فکرخويش-

                                          قدغن شده باشد،

وآزادي،

        - درمشت هاي وحشي خودکامگان شهر-

                                                         محبوس.

چه خواهي کرد؟

شب

شب است وآسمان  خا موش

زمين غمناک                          

زمان سر در گريبان برده با ابهام

وتاريکي چوديوي خفته زير انحناي خاک

وتنهايي،                            

فضا را در سکوت مرگبار وهم پيچيده است

و فردا روز تکراري ست                

به سان روز هاي رفته ديگر

- پر از تشويش وبا اندوه اکنده-            

وفکر روزآينده                         

واينسان زندگي چون آب             

مرتب در جوار لحظه ها جاري ست  

ودرد انجماد وخستگي، پيوند هاي لحظه هاراميگسلدازهم.