تصويرزمين نهان به خون مي بينم

بر قابِ زمان غباربنشسته چوميغ

واين سينه زدردخسته ايدوست

دلتنگي وبغض ورو به رويم

تاريکي وغم نشسته ايدوست

پژمرده درختساراميد

زاين شاخه گلي نرسته ايدوست

هرسوکه رهي ست پيچ درپيچ

هر سوکه دري ست بسته ايدوست

شيرازه  عشق و زندگاني

انگارزهم گسسته ايدوست

سوختن، سوختن اما چه قدر؟

سفردورودرازي همه درد،

به مسيرِهمه غوغا چه قدر؟

ديده برديده تاريکي و غم،

شانه بر شانه يلدا چه قدر؟

بودن وزيستن وماندن وهيچ

آري، آري همه تنها چه قدر؟

خالي ازجازبه عشق و اميد،

خالي از شوق وتمنا چه قدر؟

بي توازخويش گريزان همه عمر

بي تو باخويش مدارا چه قدر؟

همه ازدلهره تلخ زمان مي خوانم

همه ازناله مرغان چمن مي گويم