توازکدام تباری ای آسمان کردار؟

که درتمامت من ریشه کرده ای بسیار

توازقبیله ی سبزبهاروامامن،

زنسل سوخته درخون وآتش ورگبار

توازطوایف آب ودرخت وزیبایی

من ازسلاله ی درد وسکوت ناهنجار

***

شبی تنیده به حجم نمانده ی قفس ام

غمی کشیده به شش سوی قامت ام دیوار

هزاردلهره درمن هنوزپابرجای

هزارزمزمه ازمن گریخته هربار

من ودوراهه ی هستی:« نبودن وبودن؟»

میان برزخ«تردید» و«باور»م انگار!