من به اضافه ی خودم

خودکامه گان،

لباس عوض می کنند

وباشمایل شبان

رمه هارا،

به کشتارگاه منافع خویش می کشند.

وحشت،

همان وحشت دیرینه،

ومرگ،همان مرگ لعنتی

که همواره درِ بیچاره ترینان را

می کوبد.

مرگ

چه فرقی می کند

دیروز«انقلاب»به شکنجه گاهت می فرستاد

یا«جهاد» برسرت راکت می ریخت

امروز،

«دموکراسی» قربانی می گیرد.

+ نوشته شده در پنجشنبه 17 آبان1386ساعت 11:56 توسط نجیب آگاه |